Aqueu que restarà coma un dei grands poetas marselhés d’aqueste sègle XXen,
demorèt de lònga fidèl a sa cultura, a sa tèrra e a son escritura occitana.
Foguèt ambé Pau Ricard – en 1935 – lo fondator dau Partit Provençau que venguèt
un pauc après una compausanta de fach dau Frònt Popular dins nòstra region.
Foguèt donc un poeta actiu ; actiu dins lo movement deis Aubèrgas de Joinessa ; actiu dins
son sosten ai republicans espanhòus, e d’en premier ai Catalans, tant pròchis e de la lenga
tant vesina ; actiu dins la resisténcia.
A la liberacion, balhèt – bastissèt – progressivament un espaci interessant la lenga e la
cultura occitanas dins lo vaste movement d’educacion populara que, de l’après guèrra fins ais
annadas 70, mestrejava çò que se sonava pas encara la vida associativa ».
Patrick Magro, Adjonh dau Premier Consol de Setème,
Delegat a la Comunicacion e a la Cultura
|
